It's time for cabaret at cafe ...

Vandaag maar eens wat van het Fringe festival meegepakt. Dat zijn allemaal kleine onbekende artiesten die soms best wel goed zijn. Ik liep door de stad op zoek naar een paar winkels. In het begin regende het nogal toevallig had ik het fleece vest bij me in plaats van de regenjas. Dus binnen een paar minuten jawel hoor het eerste water komt er al door. Om maar even aan het wisselvallige weer te ontsnappen even een voorstelling opgezocht. Hij was best wel goed. Ik werd toevallig aangesproken opstart of je zin heb in comedy. Tja comedy hè waarom ook niet. Dus even een half uurtje rondgelopen toch maar naar binnen gegaan om eens te kijken wat het was. Het ging over een jongen die aids had. Ondanks de ziekte was het toch best wel heel erg humoristisch af en toe best scherp. Bij het rondlopen kwam ik toevallig nog even Greyfairs Bobby tegen het restaurant en het beeld. Zelfs op de begraafplaats is een speciaal monument voor de hond. Best wel mooi om te zien. Het verhaal is als volgt. De hond zijn baasje is een agent en komt te overlijden. De hond die blijft vanaf die dag tot zijn eigen dood bij het graf van zijn baasje waken. De mensen waren zo begaan met het lot van de hond dat zij hem voerden en uiteindelijk is de hond op een leeftijd van 16 jaar overleden. Later op de avond nog even geprobeerd om voor een concert een kaartje te krijgen. Ik had eerst zoiets van dan pak ik die van negen uur dan kan ik namelijk eerst nog wat anders zien. Dus ik loop naar de bar toe helaas uitverkocht alleen voor die van zeven uur zijn nog kaartjes. Nou ja dan doen we die maar. In de tussentijd nog even fish and chips gehaald. Ben je rustig aan het eten word je opeens uitgescholden voor een gentleman wat dat nu weer inhoud ;). Na het eten snel naar de bar gelopen. Het kostte mij de eerste keer de nodige moeite om dat ding te vinden. Het is echt iets waarvan als je het niet wist er zo aan voorbij zo lopen, oftewel een achteraf straatje. Nu moet ik eerlijk zeggen dit was mijn eerste concert van een jazz artiest maar wat een geweldige artiest is zij. Toen ik het kaartje kocht werd mij al gevraagd hoe ik erbij kwam. Op de uni raakte ik in gesprek met een paar mensen die me aanraden om nu ik hier toch ben ook even wat van het Fringe festival te zien. De dame van de kaartverkoop zei daarop dat het een geweldige artiest is die normaal gesproken alleen grote dingen doet. Daarop had ik zoiets van ik weet niet wat ik moet verwachten maar ik gok een goede keus te hebben gemaakt. Het was een concert om de vingers bij af te likken. Voor ik het vergeet de artiest was trouwens Lillian Boutt\'e en wat een stem heeft zij. The Outhouse is best wel een leuke plek om even een biertje te drinken. Hij zit namelijk een beetje achteraf op een plek waar je niet zo snel een bar zou verwachten oftewel precies de goeie plek voor mij. En tja buitenlanders trekken mekaar op de een of andere manier toch aan. Zo kwam ik in gesprek met een Kiwi (niet de vogel en niet de vrucht). Weer eens een keer over koetjes en kalfjes. Maar doordat ik de show van 7 uur pakte moest ik een andere show overslaan. Dus morgen eens proberen of ik die andere bar ook kan vinden.