Deze hele week gespendeerd aan het aanpassen en schrijven van een verslag om het uiteindelijk vrijdag te kunnen inleveren. Vlak voordat ik hem wilde versturen zag ik dat de plaatjes niet geladen werden. Kon dus weer opnieuw beginnen. Maar goed nog maar 1 opdracht voor dat vak te doen en dan kan ik beginnen met blokken voor het tentamen. Vrijdag dus even snel naar de uni geweest om mijn programma te bekijken. Alles was eindelijk goed gegaan dus nu nog even de laatste 763 bestanden doorwerken en na het weekend zou alles klaar zijn. Zaterdag het plan was om een heuveltje op te lopen en de vooruitzichten waren niet super. Het heuveltje oplopen was ter ere van het 60-jarig bestaan van een klimvereniging waar de vriend van een huisgenote van Hannah lid van is. Dus op de ochtend zelf regen bijna de hele weg er naar toe. Alleen toen we dichter bij de heuvel kwamen klaarde het wel wat op. Dus toch maar de heuvel op. Beneden was het een beetje winderig maar ach de regen was erger. Op de top waren rukwinden voorspeld van ongeveer 50 - 60 mph met een gevoelstemperatuur van -16. Leuk fijn gezellig maar we zullen dat wel zien wanneer we er komen. Zoals gezegd dus rustig naar boven gelopen met een ijsbijl en krampons. De laatste hebben we niet nodig gehad maar de bijl was wel handig. Hoe hoger we kwamen hoe harder het begon te waaien. Het voordeel van de wind was dat de kleding snel droog was. We kwamen zelfs nog genoeg sneeuw tegen waar een ijsbijl in verdween, zo diep. De weg naar boven was glibberen en glijden. Na de eerste grote heuvel zouden we nog een klein stukje verder moeten klimmen het nadeel was alleen dat we al aan het vechten waren tegen de wind. Dus besloten we om maar weer terug te gaan naar beneden. Het leek ons niet verstandig om nog verder naar boven te gaan. Op de weg terug kwamen we nog meer groepen tegen, die bestonden uit ervaren klimmers. Aan hun de situatie uitgelegd en elke keer was het antwoord we zien wel hoever we komen. op de weg naar beneden kwam ik erachter dat mijn handschoenen niet waterdicht zijn en m'n handen warmer werden als ik ze uitdeed. Ze waren zo nat dat de voering aan mijn hand bleef kleven. Toen we eenmaal helemaal beneden waren besloten we om maar direct door te gaan naar het hotel waar later de high tea georganiseerd zou worden. Daar eerst een kom soep en een warme chocolade melk genomen om weer op te warmen. Langzaam aan kwamen ook de oudjes binnen druppelen en we hoorden dat niemand verder was gekomen dan wij. Niet slecht gedaan voor een paar onervaren klimmers dus. Trouwens de term oudjes klopt wel, wij drieën haalden de gemiddelde leeftijd aanzienlijk om laag maar goed dat maakt het ook wel weer leuk. Na de high tea waarbij veel herinnering werden opgehaald weer terug naar Linlithgow van waar we (Hannah en ik) de trein pakten naar Gullane.
Zondag. Na nacht lekker geslapen en laat weer op (de klok was een uur verzet), eerst Hannah's andere huisgenote opgehaald. Op de weg terug naar Hannah's ouders was haar huisgenote aan het klagen dat het ook erg waaide in Edinburgh op zaterdag. Haar voet was namelijk tegen haar been aangewaaid. Op dat moment had ik zoiets van: 'hmm ja dat is wel een stevige wind' en herinnerde me opeens dat toen we met de oudjes aan het praten waren een van hen de windkracht op de heuvel had gemeten. Op de hoogte waar we gestopt waren waaide het 60 mph met windstoten van 30-40 mph. Wij konden bijna niet overeind blijven staan. Dus ja die wind in Edinburgh moet veel erger zijn geweest dat haar voet zomaar tegen haar been aan waaide. De rest van de dag dus meegeholpen in het tuintje aardappels poten, glas scherven uit de grond halen en uien poten en 's avonds Hannah's huisgenote weer teruggebracht naar de trein.
Maandag. Het is nog steeds redelijk winderig. Na een iets kortere nacht het bed weer uitgerold om na het ontbijt even een wandeling te maken. Tijdens de wandeling veel mooie huizen gezien alleen niks om een bod op uit te brengen. Ze stonden net iets te dicht op elkaar om leuk te zijn. Na de lunch eerst even wat planten verpoot om vervolgens nog een wandeling te gaan maken en uiteindelijk in de stromende regen nog even snel een potje golf te spelen. Niet het meest ideale weer maar goed het is Schotland en als je kunt spelen dan moet je het ook doen. Na het avondeten was het dan toch echt tijd om weer terug te gaan naar Edinburgh. Het einde van een leuk en gezellig weekend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten