De bus

Maandagavond mijn eerste fatsoenlijke spargevecht gehad. Sparren is een soort van gevecht tijdens training waarbij je techniek wat sneller verbeterd wordt. Tijdens het sparren kwam ik erachter dat ik me beter moet verdedigen. Het is schijnbaar bij ITF toegestaan om ook op het hoofd te mikken. Het voordeel is wel dat je nu bokshandschoenen hebt en voetbeschermers dus de klappen komen niet zo hard aan. Hard genoeg om te weten dat je weer eens iets vergeten hebt. Bij WTF krijg je namelijk alleen een harnas aan en is het dus niet toegestaan om het hoofd te raken. Later kwam er ook nog een wisseling van de wacht. Het zit zo, toen ik terugkwam van Lyon kreeg ik te horen dat een huisgenoot weer terug is gegaan. Zij was hier schijnbaar alleen voor de maand augustus. Ook kreeg ik te horen dat er een nieuwe kwam op maandag. Nou ja ik zou ik niet zijn als ik niet nieuwsgierig was (te veel iks in een zin :) ). Een Zwitserse dus en ze had nog een vriendin meegebracht, een kippenhok dus. Goed vrijdag gaat die vriendin weer terug naar Zwitserland en zij blijft hier tot december. Dat brengt ons bij dinsdag. 's Ochtends ging het goed met de bus. Tja als je elke dag een bus neemt dan maak je soms nog eens wat mee. Je moet allereerst weten dat de busstroken hier soms mee lijken op een uitdagende bergketen dan op een weg. Dus toen de chauffeuse door een paar kuilen te veel reed was het ook direct gedaan met de pret. De bus wilde niet meer in de versnelling. Het is schijnbaar een automaat. Gelukkig reden we heuvelafwaarts en konden we verder rollen tot de volgende halte. De bus opnieuw gestart en het feest kon weer door. Alleen bij de uni hebben ze drempels liggen. Dus je raadt het al een herhaling van een paar regels terug. Alleen nu rolden we weer terug. Dus de rem erop en weer opnieuw starten. Jammer genoeg was dat het eindstation voor mij en hoefde ik niet verder. Woensdag was het niet zo heel erg bijzonder. Op de heenweg had ik eerst iemand naast me die constant bijna inslaap viel. Wel heel erg komisch om te zien. Later kreeg ik iemand naast me die boeken las op a4 formaat. Hij had volgens mij de grootste versie van de kindle (e-reader) die er maar beschikbaar was. Best leuk om te zien want ik heb gewoon mijn kleine trouwe nu door het reizen bekraste e-reader bij me, wat het lezen toch wel wat makkelijker maakt. Eenmaal op de uni aangekomen erachter gekomen dat ik dezelfde situatie heb als thuis. Namelijk geen internet. Thuis zei het bedrijf dat de verbinding wel zou werken dinsdagavond even geprobeerd maar nee werkt niet. Hier wordt ik opeens uit het uni netwerk geschopt alweer. Ik ga zeuren om toegang tot het bedrade netwerk. Wat dus vandaag niet gelukt is. De hele dag zonder internet gezeten. Dan wordt programmeren toch wel een stuk lastiger. Ik moest opeens over dingen na gaan denken in plaats van ze direct te googlen. Ach ja je leert er ook weer van en je herinnert je oude programma's die toevallig nog op de computer staan.Op de terugweg weer wat beleeft met de bus. Men parkeert hier langs de weg op zich is dat niet zo bijzonder behalve dan dat het overige verkeer lees bus en auto elkaar niet meer kunnen passeren. Dat levert soms wel leuke momenten op. Vandaag op de terugweg dus tegen een heuvel op. De buschauffeur vond dat hij lang genoeg had gewacht en reed door. Boven op moest een andere bus opeens achteruit gaan rijden terwijl er auto's in de rij aansloten. Best wel komisch om te zien. Donderdag, vanavond weer een leuke training gehad. Ik moet bij bepaalde personen nog wat beter op m'n verdediging letten dit keer op m'n neus geraakt en later boven m'n oog. De laatste is niet zo erg alleen de neus is wat irritant. Een minuut lang dat ding heen en weer bewegen om de tinteling er uit te krijgen. Later met twee dames op stap gegaan. Tja ik had ze het aan het begin van de week beloofd dus dan moet je het ook doen. Het was van de training naar huis sprinten, douchen, scheren overslaan, schoon t-shirt pakken, naar beneden rennen en de bus voor je (nog steeds zere) neus zien vertrekken. Ach ja dan maar stevig doorlopen. Vijf over tien in de stad en precies op tijd want er was nog niemand. Goed een gezellig avondje gehad waarbij de ene wel whisky lust en de andere het nog moet leren :). Levert soms leuke gezichtsuitdrukkingen op. Nog redelijk op tijd weer terug gelopen (half 2 lag ik in bed). Vrijdag, hmm brak. Laat erin en vroeg eruit gaat niet samen. Daarnaast die twee/drie korte sprintjes van gister na een training die laten zich ook wel voelen. Goed gelukkig heb ik een gezonde dosis zelfkennis om te weten dat ik de fout zo weer maak. Die neus is trouwens nog geïrriteerd het oog merk ik niks meer van.