De lifters

Dit is echt een weekend van eersten geweest. voor het eerst een lange tocht link rijden, Skye zien en gerookte vis al ontbijt. Schijnbaar kun je zo ongeveer alles als ontbijt doen want ook dit smaakte goed. Acht ik vergeet, voor het eerst een auto gehuurd en links schakelen. Dus op weg terug. Eerst, met dank aan een Engelsman, de parkeerplaats af. Een Saab was zo mooi neergezet dat ik bijna niet weg kon. Goed dat probleem was snel opgelost. Toen op weg naar Broadford, om even de auto vol te gooien en inkopen te doen. Onderweg natuurlijk foto's gemaakt en ook een foto van de lage pin-o-mat. Daarna kon het feest pas echt beginnen. Ik ging de brug over en een paar mijl verder zag ik op eens een bekend gezicht. De lifters van gister. Ik wilde al stoppen op een parkeerplaats bij het kasteel. Dus even snel terug gerend en gevraagd of zij een lift wilden. Ja natuurlijk. Dus op naar Loch Ness. Natuurlijk verkeerd gereden en daardoor de mooie weg genomen. Bij Loch Ness hun vaarwel gezeefd en een ander weer opgepikt. Ik lijk wel een taxi. Deze moest naar Fort William, goed dan maar dezelfde route als op de heenweg. Toch wel leuk lifters. Geeft een beetje gespreksstof. Je ontmoet dan ook nog eens andere mensen en je kunt dan ook nog een beetje van je route afwijken. Zo kwam ik dus opeens langs Loch Ness ipv direct naar Fort William te gaan. Ook ging ik naar Fort William ipv Dalwinnie. Op zich geen probleem plannen zijn er immer om aangepast te worden, niet waar. De eerste waren dus de twee Polen van gister. De tweede een Zwitserse die ik oppikte op de plek waar is kde eerste twee afzette, Invernogwattemus niet Inverness. Sorry voor de korte herhaling. In Fort William ervoor gezorgd dat de Zwitserse naar het goede hostel ging. Vreemd genoeg vond zij dat wel fijn volgens mij. Vanaf daar geen lifters meer gezien dus maar op weg naar een Famous Grouse distilleert. Het eeste stuk waas hetzelfde als opde heenweg. Alleen nu zag ik het stuk dat ik op de heenweg onvermijdelijk gemist had. Op een gegeven moment moest ik opeens afslaan zodat de distilleert dichterbij kwam. Opnieuw veel idyllische plaatsjes. Op het laatst was het wel meer van Pa waar stuur je me nu weer naartoe. Een distilleert die van buiten heel mooi is om te zien. Alleen geen tijd gehad om de tour te doen, komt nog wel. Op het vervolg van de terugweg nog in een file terechtgekomen. Tja hier kan het dus ook. Stom genoeg geen benzinepomp meer gevonden dus het viel wat duurder uit. Maar ihet was een weekend om nooit te vergeten. Ik heb in de drie dagen meer dan 600 mijl gereden dus meer dan 1000 kilometer. Dingen gezien die met geen pen te beschrijven zijn en met geen camera vast te leggen zijn. Toch heb ik het geprobeerd. Geweldig genoten.